Reportage – Een dagje tattoos

Na mijn interview met Melanie wilde ik uiteraard zelf de proef op de som nemen. Een dag lang liep ik rond met neptattoos, om de reacties van mensen te pijlen. Naast de standaard sleeve, onderarm en borsttattoos besloot ik ook mijn handen en gezicht te ‘tatoeëren’. Deze tattoos kun je immers niet verbergen.

Mijn ‘tattoodag’ begon met een knaller. Wegens problemen met het aanbrengen van mijn tatoeages was ik te laat aanwezig bij een hoorcollege. Toen ik de collegezaal binnen kwam wandelen, voelde je het ongemak bijna in de zaal hangen. De stilte was oorverdovend. ‘Wat is er nou met hem gebeurd?’, hoor ik mensen fluisteren. Toen ik me bij mijn klasgenoten voegde, kreeg ik tot mijn verbazing vooral positieve reacties. ‘Het is wel raar, maar het staat je echt goed.’

Al gauw bleken mijn tattoos échte blikvangers. Mensen staarden, of keken op zijn minst even op van hun telefoon. De blikken die ik kreeg toegeworpen waren niet per se afkeurend, maar eerder verbaasd, of misschien zelfs nieuwsgierig. Toch ben ik niet door vreemden benaderd. Misschien dat ze dat toch niet durfden.

Toch was niet iedereen even positief. Eén van mijn docenten werd zichtbaar ongemakkelijk van mijn nieuwe look. ‘Ik dacht: wat is er nou met Daan gebeurd?’ Ze vertelt dat één van haar leerlingen ‘Mooi, weer een concurrent minder op de arbeidsmarkt’ had gezegd. Ik besloot om daarop door te vragen. Blijkbaar doelde de leerling hierbij voornamelijk op mijn gezichts- en handtattoos. Tattoos die je kunt verbergen, zoals arm, borst en beentattoos vond de leerling in kwestie een minder groot probleem.

Een andere docent besloot mijn tatoeages compleet te negeren. Aan het eind van het college vroeg ik hem wat hij van mijn nieuwe look vond. ‘Ik schrok er wel van. Zijn ze permanent?’ Toen ik zei dat ze dat niet waren, leek hij ietwat opgelucht.

Ik sloot mijn tattoodag af in het park. Onder het genot van een biertje zat ik lekker mensen te kijken, en mensen keken terug. Ik was zelf, net als mijn vrienden, al helemaal gewend aan mijn tatoeages. Melanie zei zelf al dat ze na verloop van tijd de tatoeages van haar vrienden niet eens meer opmerkt. Dit merkte ik zelf dus ook, zelfs na een enkele dag. Mijn neptattoos hebben ondertussen plaats gemaakt voor een permanente. Wel boven mijn enkel, zodat ik hem makkelijk kan verbergen.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *